Ouderschap door seizoenen

Afgelopen periode heb ik enorm genoten van paprikazaadjes die veranderden in opkomende stekjes. Na verloop van tijd hadden ze meer aarde nodig en ontwikkelden deze stekjes zich in heuse plantjes. En op dit moment staan ze in een nog grotere pot, hebben de plantjes meer ruimte nodig en staan ze in de tuin. Ik hou van dit groeiproces en het doet me denken aan de fases waar je doorheen kunt gaan in het ouderschap. Ik neem jullie mee in een paar fases waar wij zelf doorheen gegaan zijn in het ouderschap en welke lessen ik daarin hebben mogen ontvangen.

Het seizoen van kinderen krijgen..

Ik weet nog de eerste zwangerschapstest die ik in handen had. We waren amper een maand getrouwd en ik was meteen zwanger. We waren dankbaar dat we zo bevoorrecht waren en tegelijkertijd voelde het even spannend, maar er groeide ook vertrouwen. We woonden drie hoog in een klein appartementje met één slaapkamer. Te klein om een hele babyhuisraad erbij te ontvangen, maar in het vertrouwen dat God voor ons zou zorgen. En warempel hadden we amper twee maanden later de sleutel van een schattig hoekhuisje wat we konden huren. God voorzag! Als God A zegt, zal Hij ook B doen. Die verwachting was heel sterk aanwezig. Ik ging vrij zorgeloos door de zwangerschap heen en keek ernaar uit om kinderen te krijgen. Als ik daar nu op terugkijk, denk ik wel eens: ‘was ik niet een beetje naïef? De wereld is niet bepaald een makkelijke plek.’ Maar ik geloof dat het genade van God is dat we hier onbevangen in mochten gaan. We hoefden het niet eerst financieel voor elkaar te hebben of het huisje-boompje-beestje plaatje op orde te hebben. Maar gaan staan in Gods voorzienigheid is in ieder seizoen een sleutel.

Het seizoen van jonge kinderen..

Toen onze oudste geboren werd, hervonden wij vrij snel onze draai. De eerste weken waren pittig, maar met een snel doorslapende baby konden wij de hele wereld aan. Eén kind is geen kind was ons motto. We namen hem overal mee naartoe en ons leven was eigenlijk nog niet zo drastisch veranderd. Ons sociale leven ging min of meer verder waar we gebleven waren.

Totdat onze dochter geboren werd. De dynamiek werd intenser. Als ik nu foto’s uit die tijd terug kijk, zie ik de hagelslag nog op de grond liggen. Onze oudste was een echte handenbinder en niks was veilig. Ik had een verantwoordelijke baan en met twee peuters zat ik vaak op m’n vrije dagen uitgeblust aan de ontbijttafel. Soms miste ik simpelweg de energie om me te verbinden aan m’n kinderen en vond ik dit moeilijk. Het hielp mij om daar met vriendinnen over te praten. Ik weet nog dat een vriendin vertelde dat ze dan vaak keek naar andere gezinnen die net iets oudere kinderen hadden en dat ze de gedachte voorhield: dit is mijn voorland. Deze term heb ik later overgenomen en achteraf weet ik hoe snel dit seizoen voorbij gegaan is. Maar als je er middenin in zit, kan het heel pittig aanvoelen.

Het seizoen van alle kinderen op de basisschool..

Op dit moment zitten wij in dit seizoen. En eerlijk gezegd vind ik het genieten! Deze fase past goed bij mij. Ik ben minder verzorgend van aard en ik geniet van de gesprekjes die we in huis hebben en onze kinderen te zien groeien in verantwoordelijkheid. Na 9 jaar altijd een kind om me heen gehad te hebben, voelt het ook fijn om de tijd dat de kinderen op school zitten naar eigen invulling vorm te geven.

Voor ons zijn het puberseizoen en het seizoen van uitvliegende kinderen nu nog ons voorland. De puberteit lijkt me een spannende fase. Ik ben heel benieuwd hoe ik hierop ga reageren als moeder om mijn kinderen nog meer los te laten en tegelijkertijd in verbinding te blijven. Mijn hoop is dat de verbinding stevig genoeg is. En mijn vertrouwen is dat God ons in ieder seizoen opnieuw wilt toerusten in het ouderschap. De wereld zegt: ‘Kleine kinderen kleine zorgen. Grote kinderen grote zorgen’. Maar ik geloof niet dat dit Gods gedachten zijn voor ons ouderschap. Sowieso leert de bijbel ons om ons geen zorgen voor de dag van morgen te maken.

‘Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? Of: wat zullen wij drinken? Of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt. Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.’ (Matth. 6:31-34 HSV)

Maak ik me dan nooit ergens zorgen over? Nee, ook ik ben een mens, maar ik weet dat dit Gods waarheid is. Hij zal elke dag voor ons zorgen, ook in het ouderschap. Hij wilt ons vullen met wijsheid en inzicht om onze kinderen op te voeden op een manier die bij ons en ons gezin past. Ook in de toekomst van onze kinderen. En iedere dag mag daarin een bouwsteen zijn voor de volgende dag. En weet je soms, wordt er dan een steen verkeerd neergelegd, maar hé, God is genadig en geeft ons altijd weer de kans om opnieuw te beginnen!

Welke lessen heb ik geleerd in het moederschap?

  • Laat mij maar naïef blijven in het ouderschap. De maatschappij vraagt voortdurend om risico’s in te calculeren, maar daarmee richten we onze focus op het verkeerde. God vraagt ons om eerst Zijn Koninkrijk te zoeken en al het andere zal U er bovendien bij gegeven worden.  

  • Investeer in de verbinding met je kinderen en met je partner! Dat is iets anders dan alle emoties te willen oplossen van je kinderen (daar schrijf ik nog eens een andere blog over 😉). Verbinding kun je vergelijken met een brug tussen jou als ouder en je kind. Het geeft je kind de veiligheid van waaruit hij zich gezien en gewaardeerd voelt, wat hij nodig heeft om te groeien, ontdekken en ontwikkelen om uiteindelijk zelfstandig door het leven te gaan. Vaak denken we bij verbinding aan één op één tijd met ons kind of qualitytime. Maar probeer het eens kleiner te maken. Juist in het alledaagse zit de kracht van verbinding. Misschien ken je de liefdestaal van jouw kind wel (De vijf talen van de liefde van kinderen, Gary Chapman en Ross Campbell). Bedenk wat de liefdestaal van je kind is en sluit daarin aan in het alledaagse leven.

  • Laat je niet misleiden door uitspraken die ‘de wereld’ doet over opvoeden en ouderschap. Gods waarheid is altijd groter dan onze zorgen. We mogen leren waar we ons op focussen en leven uitspreken over de levens van onze kinderen!

  • God wilt ons in iedere fase van het ouderschap geven wat we nodig hebben. Hij belooft een lamp voor onze voet te zijn en een licht op ons pad (Psalm 119:105). Daarmee weten we we naartoe mogen, maar we zullen niet alle tussenstappen op een presenteerblaadje krijgen. De volgende stap is genoeg.

Worstel jij met het ouderschap en zou je hier eens in een paar gesprekken bij stil willen staan? Sommige fases zijn nu eenmaal niet makkelijk en dan ligt het op de loer dat zorgen de overhand gaan nemen. Maar dat is nooit wat God voor jou wilt! Neem dan gerust contact op en ik ben jouw klankbord om samen te ontdekken hoe de Heilige Geest leven wilt spreken over jouw ouderschap!

Volgende
Volgende

Rouw en angst